De wolken
Kinderen, maar ook veel volwassenen, stellen zich God soms voor als een man op een wolk. Maar dat is een beeld met een enorme baard. Het is in de wereld gekomen door plaatjes in kinderbijbels en die zijn weer geïnspireerd op beelden uit een oude oosterse, door mannen gedomineerde cultuur. God is een patriarch op een wolk die aan de touwtjes trekt.
Veel mensen kunnen met dit godsbeeld niet meer uit de voeten. Het roept in onze tijd teveel lastige vragen op en staat het geloof in God meer in de weg dan dat het helpt.
Je kunt je, als je wilt, God zo voorstellen, maar het hoeft niet. Het kan ook anders. De bijbel gebruikt ook andere beelden voor God, zoals bron, licht of vuur. Wat in de ene tijd voor de ene groep een bruikbare voorstelling is van God, hoeft dat in de andere tijd voor een andere groep niet te zijn.
Sommige mensen kijken om God te zien niet langer omhoog maar naar beneden. God is niet langer de ‘man above’ maar de ‘ground of being’. Anderen kijken opzij, in de ogen van de ander. Zij zoeken God niet op een andere etage, maar in menselijke relaties.
Het kan allemaal en het mag allemaal. Je moet van een godsbeeld nooit een aan de tijd ontheven waarheid maken. Als je het God zelf vraagt zou hij zeggen: ‘ik ben die ik ben’, of: ‘ik zal er voor jou zijn, zoals ik er voor jou zal zijn’.
God is een ‘meetrekgod’ die met je meetrekt op je tocht door de tijden. Hij zal er op dat moment voor jou zijn zoals je hem dan aantreft. En dan zal hij er uit zien zoals hij er dan uitziet.
Als je God van te voren in een beeld fixeert, mis je hem misschien op het moment dat hij er is en zich aan jou voordoet. Je zou hem misschien niet herkennen omdat je denkt: dit kan nooit God zijn, want zo stel ik me hem niet voor.
Daarom zegt de bijbel: Leg God niet vast in een beeld. God is te groot voor elke voorstelling of elk beeld. Hoe God er uit ziet, moet je open laten.